Procesja Bożego Ciała w Nysie

Boże Ciało 1Jak co roku w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa na ulice naszych miast i wiosek wyszliśmy w procesji, aby krocząc za Jezusem Eucharystycznym wyznać publicznie wiarę w Boga Trójjedynego i dać wyraz czci i miłości do Niego. Również na ulicach naszego miasta, obsypanych kolorowymi płatkami kwiatów, brzmiały dziś eucharystyczne pieśni.

Zanim jeszcze wyruszyliśmy w procesji, ks. Tomasz Wrona w homilii zaznaczył, że to publiczne wyznanie wiary w Chrystusa które uczynimy idąc w procesji musi się przełożyć na nasze życie codzienne. Kiedy przyjmujemy Jezus do naszych serc w czasie Komunii świętej, a następnie idziemy do naszych rodzin, wspólnot, do naszych bliskich, trzeba nam Go w te środowiska zanosić, tam Go kochać i czcić, tam świadczyć o wierze w Niego.
Boże Ciało 2Boże Ciało 3Boże Ciało 4Boże Ciało 5
Przy pierwszym ołtarzu, który w tym roku znajdował się przy bocznym wejściu do Bazyliki, kazanie wygłosił ks. Tomasz Cymbalista. Podkreślił on jak wielkie w naszym życiu ma znaczenie Eucharystia, która daje życie światu, jednoczy lud więzami miłości i jest centrum życia chrześcijańskiego. To dzięki Eucharystii jesteśmy zjednoczeni pomimo dzielących nas różnic. Kaznodzieja posłużył się przykładem zapałek, aby pokazać, że w jedności nasza siła - łatwo złamać jedną zapałkę, ale trudniej złamać jednym ruchem ich garść. Trzeba nam więc czerpać siłę z Eucharystii, aby móc przeciwstawić się ruchom, które chcą rozbić naszą jedność, wyśmiać i wykpić.
Boże Ciało 6Boże Ciało 7Boże Ciało 8Boże Ciało 9
Drugi ołtarz znajdował się przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Ksiądz Andrzej Flak w swoim słowie nawiązał do osoby Matki Bożej, która w sposób doskonały potrafiła słuchać Ducha Świętego. To słuchanie przekłada się na posłuszeństwo Słowu Boga. Kaznodzieja zauważył, że służba jest posłuszeństwem. Wskazał na siostry elżbietanki jaki przykład tej służby, która jest konsekwencją słuchania Słowa Bożego. Bo jak sam powiedział klasztor to dom oblubienicy Ducha Świętego, a więc i dom słuchania Ducha Świętego.

Przy trzecim ołtarzu słowo do wiernych skierował Proboszcz Parafii św. Piotra i Pawła ks. Piotr Burczyk. Opowiedział historię pewnego miasteczka u podnóża Alp, które słynęło z pięknej, krystaliczno czystej wody, cudownych fontann wypływających z przeczystych źródeł. Kiedy zredukowano posadę strażnika źródeł, o której nikt nie wiedział po co jest, aby zaoszczędzić pieniądze w budżecie miasteczka, woda zaczęła mętnieć i stawała się coraz mniej przejrzysta. Turyści zniknęli, ptaki odfrunęły. Kiedy przywrócono posadę strażnika źródeł, miasto znów stało się czyste. Ksiądz Piotr zauważając, że również nasze miasto staje się co raz piękniejsze, ale i nam potrzebne jest Źródło, z którego będziemy czerpać, Źródło, które tryska miłością samego Jezusa Chrystusa, aby i nasze miasto nie stało się brudne, nie dające życia, mętne i nieczyste.  
Boże Ciało 10Boże Ciało 11Boże Ciało 12Boże Ciało 13
Ostatni ołtarz zbudowany był przy dzwonnicy Bazyliki. Ksiądz Prałat Mikołaj Mróz w bardzo konkretnych słowach wyjaśnił co znaczy iść w procesji, a więc co znaczy iść za Jezusem, a nie jak to często dziś robimy przed Nim, po swojemu i jak mi się wydaje oraz iść do jakiegoś celu, a więc do nieba. Przywołał słowa św. Jana Pawła II z pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny i zapytał: czy można odrzucić dziedzictwo otrzymane na Chrzcie świętym? Czy dziś można odrzucić to co niesie historia, kultura, chrześcijaństwo? Tak. Można. Ale za jaką cenę? Natura nie lubi pustki. Jeśli w duszy człowieka nie ma Boga, jest w niej szatan. Dzisiejszy świat jest doskonałym obrazem tego o dzieje się z tymi którzy Boga odrzucają.