Pogrzeb s. Dominiki odbył się w piękny, słoneczny dzień, jakby sama pogoda chciała przypomnieć o dobru, które zostawiła po sobie. Wśród sióstr, rodziny, przyjaciół i kapłanów była obecna cicha wdzięczność za jej życie – za dobro, którym potrafiła obdarzać innych. Towarzyszyło nam poczucie, że jej obecność pozostanie w pamięci i sercach wielu ludzi.
Gdy śmierć się zbliży, rozpoznasz oblicze
Twojego Mistrza, którego szukałaś;
Pójdziecie razem przez łąki wieczności
Do domu Ojca.
(hymn brewiarzowy)
